Her zaman içimden geldiği gibi davranırım,ne gerek var yapmacık hareketlere,sahte heveslere?Ailem ya da arkadaşlarım çok fazla şahit olmuşlardır bu duruma içimden geldi diyip öpücük konduruşum ya da iltifat edişlerim...Şimdi kendimi övüyor gibi oldum ama insanlar bazen kendi iyi taraflarını görmeli.Ancak ve ancak yalnızca iyi tarafımızı görmemeliyiz her daim hem iyi yanlarımızı hemde kötü yanlarımızı görmeliyiz. Sadece iyi taraflarımızla böbürlenmeye başlarsak işte o zaman tam bir egoiste dönüşürüz ve biz kendi kendimizle yakınlaşamaya başladığımızı düşündükçe insanlar bizden uzaklaşır.Hayatta çevremizle olan ilişkimizi korumak bir dengedir.Oldukça hassas bir terazi...
hayal ile gerçeklik arasında sıkışıp kalmış bir genç kız