Hayat her zaman öyle bizim istediğimiz gibi işlemiyor işte. Ve hiçbir zaman da işlemeyecek, biliyorum. Fakat hayatı hayat yapan yanı da bu değil mi? Planlarımızı bozmak ve kendi planını üzerimize uygulayıp, bizi test etmek... Bazen fazla yorgun hissediyorum kendimi, hatta şuan da oldukça yorgun ve tükenmiş hissediyorum, ama hayat benim banyoda oturup ağlamam için zamanı durdurmuyor, aslında o herkese böyle davranıyor. Adaletli. Biz ona nasıl gidersek gidelim bize bir yerde o acıyı tattırıyor. Fakat bir fark var ki, hayatında mutlu ve başarılı olanlar ile sorunlarını yönetemeyip mutsuz yaşam sürenler arasında, hayat sen ne kadar iyi mücadele edersen sana o kadar iyi davranmaya başlıyor -ya da biz acıya bağışıklık kazanıyoruz(: -. Evet yazdığım bir paragraftan sonra ana konuya geliyorum çünkü henüz uzun blog yazıları yazmada iyi değilim, kabul(: Hayat=mücadele Hayatımız boyunca belki de her gün hatta her dakika mücadele ediyoruz ve edeceğiz de. Çok fazla tı...
hayal ile gerçeklik arasında sıkışıp kalmış bir genç kız