Hayat mayat, cart curt < 3

  Hayat her zaman öyle bizim istediğimiz gibi işlemiyor işte. Ve hiçbir zaman da işlemeyecek, biliyorum. Fakat hayatı hayat yapan yanı da bu değil mi? Planlarımızı bozmak ve kendi planını üzerimize uygulayıp, bizi test etmek... Bazen fazla yorgun hissediyorum kendimi, hatta şuan da oldukça yorgun ve tükenmiş hissediyorum, ama hayat benim banyoda oturup ağlamam için zamanı durdurmuyor, aslında o herkese böyle davranıyor. Adaletli. Biz ona nasıl gidersek gidelim bize bir yerde o acıyı tattırıyor. Fakat bir fark var ki, hayatında mutlu ve başarılı olanlar ile sorunlarını yönetemeyip mutsuz yaşam sürenler arasında, hayat sen ne kadar iyi mücadele edersen sana o kadar iyi davranmaya başlıyor -ya da biz acıya bağışıklık kazanıyoruz(: -.

 Evet yazdığım bir paragraftan sonra ana konuya geliyorum çünkü henüz uzun blog yazıları yazmada iyi değilim, kabul(: Hayat=mücadele 

 Hayatımız boyunca belki de her gün hatta her dakika mücadele ediyoruz ve edeceğiz de. Çok fazla tıkanıyorum bazen. Kendi kendimde bunu fark ediyorum. Ama sonra işler rayına oturunca, iyi ki tıkandım ve  oturup düşündüm çünkü buna ihtiyacım vardı diyorum. Ve her sıkıntılı dönemde bu ve bunun gibi sözleri de sarf edeceğim.(Çok fazla çünkü yazdığımı biliyorum ama demeliyim) Çünkü hayatta her daim sorunlarımız olacak bugün a sorunu varsa hayatımda, a sorunundan kurtulduğumda b sorunu ile karşılaşacağım. Hayat sürekli bize bir şeyler öğretebilmek ve bizi olgun kılabilmek için elinden geldiğince çabalayacak. Bu sorunlar karşısında hayatın bizden istediği gibi bir çözümle yaklaşırsak ve çaba sarf edersek, her gün bizim için bir öğüt niteliğinde olacaktır. O yüzden ben artık hayatımda karşılaştığım her kötü şeye, yaptığım her hataya teşekkür ediyorum. Ya onları yapmasaydım da bir saman çöpü gibi yaşasaydım. Beni bu farkındalığa eriştiren şeylere kötü muamele yapmak sadece nankörlük olur ve ben, beni iyi noktaya getiren şeylere ihanet edemem.